امام علی (علیه السلام) درباره کسانی که به وظیفه نهر از منکر عمل نمی کنند می فرماید: همانا اینان مردگانی در بین زندگان هستند.

هیئت شیفتگان حسینی وزوان

فرازی از نهج البلاغه از امیرالمومنین علی ابن  ابی‌طالب (علیه السلام) را که خطاب به کسانی است که در اجتماع زندگی می کنند اما به  وظیفه اجتماعی خود عمل نمی کنند را می خوانیم:

 از مردمان کسى است که کار زشت را ناپسند مى شمارد و به دست و زبان و دل خود آن را خوش نمى دارد، چنین کسی خصلت هاى نیک را به کمال رسانیده، و از آنان کسى است که به زبان و دل خود انکار کند و دست به کار نبرد، چنین کسی دو خصلت از خصلت هاى نیک را گرفته و خصلتى را تباه ساخته، و از آنان کسى است که منکر را به دل زشت مى دارد و به دست و زبان خود بر آن انکار نیارد، چنین کسی دو خصلت را که شریف تر است ضایع ساخته و به یک خصلت پرداخته، و از آنان کسى است که منکر را باز ندارد به دست و دل و زبان، چنین کسی مرده اى است میان زندگان، و همه کارهاى نیک و جهاد در راه خدا برابر امر به معروف و نهى از منکر، چون دمیدنى است به دریاى پر موج پهناور. و همانا امر به معروف و نهى از منکر نه اجلى را نزدیک کنند و نه از مقدار روزى بکاهند و فاضل تر از همه این ها سخن  عدالت است که پیش روى حاکمى ستمکار گویند.